ODBRANJEN DOKTORSKI UMETNIČKI PROJEKAT U OBLASTI SCENSKOG DIZAJNA „MAJČINSTVO I RODNI STEREOTIPI U UMETNOSTI: UMETNIČKO DELO SCENSKOG DIZAJNA“ KANDIDATKINJE JELENE JANEV

ODBRANJEN DOKTORSKI UMETNIČKI PROJEKAT U OBLASTI SCENSKOG DIZAJNA „MAJČINSTVO I RODNI STEREOTIPI U UMETNOSTI: UMETNIČKO DELO SCENSKOG DIZAJNA“ KANDIDATKINJE JELENE JANEV

Doktorski umetnički projekat iz oblasti scenskog dizajna Majčinstvo i rodni stereotipi u umetnosti: umetničko delo scenskog dizajna odbranjen je u sredu, 28. aprila 2021. godine u Scenskoj laboratoriji „Borislav Gvojić“ Fakulteta tehničkih nauka. Autorka projekta je  Jelena Janev, svršena studentkinja doktorskih studija Scenskog dizajna i docent na katedri za umetnost. Doktorski umetnički projekat nastao je pod mentorstvom dr Tatjane Dadić Dinulović, i Deneša Debreja (Dénes Döbrei).

U okviru odbrane, predstavljen je kratak prikaz performativne prostorne instalacije Diši, diši, guraj!, nastale u okviru pomenutog doktorskog umetničkog projekta. Snimatelji su bili Željko Mandić i Dimitrije Veselinov, a za montažu slike i zvuka bio je zadužen Zoran Dorić. Prikaz sa izvođenja možete videti ovde:

Osnovna ideja performativne prostorne instalacije Diši, diši, guraj! jeste „rekonstrukcija” procesa trudnoće i porođaja, kao i ponovno proživljavanje oba ova iskustva, sa naglaskom na slobodnoj ekspresiji emocija bola, nelagode i senzualnosti, korišćenjem pokreta kao osnovnog sredstva izražavanja, uz neinhibiranu upotrebu glasa, a u prostoru koji svojim vizuelnim i taktilnim kvalitetom asocira na osetljivo tkivo materice. Sopstveno telo izlaže se procesu „rekonstruisanja” stvaranja i donošenja na svet novog života, ili novog umetničkog dela, kako god da se rad čita. Oba procesa su iscrpljujuća, bolna, intimna i katarzična. Oba nose ogroman emotivan i/ili fizički rizik. Oba nepovratno menjaju majku/stvaraoca i ostavljaju plod/delo koje nastavlja sa sopstvenim životom, bez potpune kontrole majke/umetnice.

Fotografije: Jelena Kovačević Vorgučin, Jelena Janev